περί φιλίας

...[] Πράγματι ο φίλος είναι συνοδοιπόρος στις σκέψεις και στα όνειρά μας. Περνάμε ώρες μαζί του, του ανοιγόμαστε και σχεδιάζουμε αρκετές φορές από κοινού πράγματα για το μέλλον. Γι'αυτό ακριβώς και μας ξέρει τόσο καλά, αφού αυτομάτως γίνεται μέρος του εαυτού μας, άσχετα αν κάποτε πρέπει να αναλαμβάνει το ρόλο του κακού ή της αντίθετης άποψης, ώστε να μας αποτρέψει από τυχόν ονειροβασίες ή επιπόλαιες κινήσεις, για τις οποίες ίσως μετανιώσουμε μετά! 

Η παρουσία του και το άγγιγμα του είναι όντως ζεστασιά! Αλήθεια, πόσες φορές δεν πήραμε δύναμη από έναν καλό λόγο ή έστω από ένα νεύμα, ένα άγγιγμα ή ένα χαμόγελό του;Φυσικά μια τόσο ουσιαστική σχέση πρέπει να δουλεύει αμφίδρομα. Έτσι, όπως κι εμείς, έτσι κι ο φίλος μας περιμένει από μας μια στήριξη στον πόνο ή στις δυσκολίες του, ενώ παράλληλα θέλει να μοιραστεί τη χαρά του, για να την απολαύσει καλύτερα!

 Ας μην ξεχνάμε και το “η ισχύς εν τη ενώσει” , οπότε η φιλία είναι άριστη θωράκισή μας απέναντι στη σκληρή ζωή και την όχι τόσο ονειρική πραγματικότητα. Πολύ σωστά, λοιπόν, το κείμενο στο χαρτάκι αυτό κλείνει με την ευχή να μη μείνει μόνος κανένας φίλος!

 Η φιλία είναι πάγιο κεφάλαιο στη ζωή μας και πρέπει να ενεργούμε συχνά με άξονα αυτή. Μέσα από την αλληλεπίδραση της προσφοράς και των όσων δεχόμαστε από τους φίλους μας, εξελισσόμαστε ως προσωπικότητες και νιώθουμε πιο συγκροτημένοι και ξεκάθαροι απέναντι στους στόχους και τη δραστηριότητά μας μέσα στην κοινωνία. Πρέπει να επιδιώκουμε πάντα την ενδυνάμωση των υπαρχόντων φιλιών, αλλά και τη διεύρυνση με νέες. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον κι έτσι πρέπει να συμπεριφέρεται και να ενεργεί. Η απώλεια ενός φίλου μας ραγίζει την καρδιά. Υπάρχουν στιγμές, που αισθανόμαστε κάτι να πεθαίνει μέσα μας, όταν συμβεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο, πάντα υπάρχουν τα περιθώρια της επανασύνδεσης, αρκεί να το θελήσουμε και να παλέψουμε για τη χαμένη φιλία μας!..[] 

 αναδημοσίευση από http://jparalias.blogspot.gr/