Μετά την βροχή



Ο κήπος μια υπέροχη περιπέτεια...

Κάθε άτομο μπορεί να πάρει δύο στάσεις στη ζωή του:
ή να χτίσει ή να φυτέψει.
Εκείνοι που χτίζουν μπορεί να δουλεύουν χρόνια ολόκληρα
για να πετύχουν το σκοπό τους,
αλλά κάποια μέρα θα τελειώσουν αυτό που κάνουν.
Τότε θα σταματήσουν, φυλακισμένοι
μέσα στους ίδιους τους τοίχους τους.
Η ζωή γίνεται ανούσια
όταν το κτίσμα ολοκληρωθεί.
Εκείνοι που φυτεύουν
δοκιμάζονται από τις θύελλες
και τις αλλαγές των εποχών και σπάνια αναπαύονται.
Σε αντίθεση με ένα κτίσμα όμως,
ο κήπος δε σταματάει ποτέ να ανθίζει.
Και καθώς απαιτεί τη συνεχή φροντίδα του κηπουρού, κάνει τη ζωή του μία υπέροχη περιπέτεια.

P.Coelho (Μπρίντα απόσπασμα}

Για την Πολυτεχνίτισσα

Για την Πολυτεχνίτισσα αφού σήμερα μου έδωσε μεγάλη χαρά.
Οι φωτογραφίες είναι σημερινές, φρέσκιες.

Ποιο το χρώμα της αγάπης...

Παρότι το συγκεκριμένο βιντεάκι το έχω ξανανεβάσει (http://doupleouraniotoxo.blogspot.com/2010/01/blog-post_30.html )

θα το αφιερώσω στον φίλο του διπλού ουράνιου τόξου Apokalipsis999 (http://apokalipsis999.blogspot.com/2011/08/blog-post_02.html )

γνωρίζοντας πλέον την αγάπη του για την φύση και επειδή σήμερα μας έδειξε ότι η αγάπη είναι παντού.

Με γεμίζουν φως, ζωή και ελπίδα

Την συγκεκριμένη ανάρτηση την αφιερώνω στην Πολυτεχνίτισσα, την καλή μου φίλη πλέον με τις ευχές μου να πάνε όλα καλά και να περάσουν τα δύσκολα.

Η ομορφιά των κάκτων

Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από μένα αυτές τις μέρες από τον κήπο μου.

Άνθισε πρώτη φορά!!!

Άνθισε χθές

Δυο νάνοι κατέβηκαν στον κήπο

Για τους κήπους της γής ...

Κάποιες φωτογραφίες με κακτάκια που άνθισαν χθές...

Πάλι κάκτοι