Δεν είχε φίλους, οι φίλοι της ήταν τα Μαθηματικά, την γοήτευε ο κόσμος τους και αυτά ήταν η μόνη παρέα της. Αλλά πάντα ήθελε να βρεί ένα φίλο ή φίλη πάντα είχε ανάγκη να έχει έναν δικό της άνθρωπο. Ώσπου εντελώς τυχαία συναντάει ένα άλλο μεγαλύτερο κορίτσι και έγιναν φίλες.
Έμοιαζαν πολύ, είχαν πολλά κοινά σημεία που τις σύνδεαν, σπάνια διαφωνούσαν σχεδόν πάντα συμφωνούσαν και έτσι ξεκίνησε μια φιλία.
Δεν μέναν κοντά αλλά η απόσταση δεν είχε καμία σημασία. Έτσι είχε η μία την άλλη και είχαν γίνει σχεδόν σαν αδερφές.
Το μικρότερο κορίτσι ήξερε ότι το μεγαλύτερο κορίτσι κάποιες φορές εξαφανιζόταν για αρκετό καιρό και όταν ξαναεμφανιζόταν δεν άλλαζε τίποτα.
Κάποια φορά λοιπόν το μεγαλύτερο κορίτσι χάθηκε για πολύ καιρό αλλά τελικά εμφανίστηκε και ήταν όλο πληγές παντού πληγές.
Το άλλο κορίτσι προσπάθησε να απαλύνει τις πληγές του πληγωμένου κοριτσιού, έκανε ότι μπορούσε αλλά ήταν πολύ δύσκολο.
Μετά από αυτό όποτε συναντιόντουσαν κάτι μαγικό γινότανε και γινόντουσαν πιο δυνατές. Έπαιρνε δύναμη η μία από την άλλη, σαν να γέμιζαν μετά από κάθε συνάντηση και μετά χώριζαν.
Αφού το μεγαλύτερο κορίτσι έλεγε: "Δεν ξέρεις πόσο καλό μου κάνεις. Δεν μου έχει ξανασυμβεί αυτό. Αλλά αν δεν το ζήσεις κάτι δεν μπορείς να το καταλάβεις".
Αυτό συνεχιζότανε για πολύ καιρό.
Κάποια μέρα όμως το μεγαλύτερο κορίτσι θύμωσε πολύ και το μικρότερο κορίτσι δεν είχε καταλάβει το γιατί και είδε ένα άλλο πρόσωπο ξαφνικά. Δεν έβλεπε τη φίλη της αλλά κάποια άλλη.
Σκεφτότανε και λέει:"Μπα θα ξαναδώ την φίλη μου δεν μπορεί"
Παρόλο που την πλήγωσε πολύ αυτό που είδε προσπάθησε και κατάφερε να ξαναδεί το πρόσωπο της φίλης της πάλι. Ξέχασε αυτό που είχε δει αλλά τίποτα δεν ήταν όπως πριν.
Το μεγαλύτερο κορίτσι έλεγε: "Δεν με αγαπάει κανείς... "
Έπαψε να παίρνει δύναμη από τις συναντήσεις τους πια, ίσως γιατί δεν το είχε ανάγκη πια ή δεν πίστευε πια ότι υπάρχουν και μαγικά πράγματα.
Κι όμως τελευταία φορά που συναντήθηκαν συνάντησαν κάτι μαγικά μαξιλάρια.
Αυτά τα μαγικά μαξιλάρια ήταν ένα δώρο που έκανε το μεγαλύτερο κορίτσι στη φίλη της για τα γενέθλια της. Ήταν πολύ όμορφα αυτά τα μαγικά μαξιλάρια...
Από τότε όμως δεν ξανασυναντήθηκαν, το μεγαλύτερο κορίτσι εξαφανίστηκε ξαφνικά χωρίς λόγο.
Το μικρότερο κορίτσι την αναζήτησε, την έψαξε να την βρει αλλά δεν την βρήκε πουθενά, μέχρι και γράμμα της έστειλε αλλά τίποτα δεν πήρε καμία απάντηση.
Αναρωτιέται γιατί να εξαφανίστηκε...
"Ίσως να είναι πάλι όλο πληγές αλλά δεν θέλει να εμφανιστεί...
Ίσως να είναι τόσο δυνατή πια που δεν έχει την ανάγκη μου" έλεγε.
Ποιος ξέρει ίσως να εμφανιστεί πάλι ξαφνικά...
Από την άλλη σκέφτεται μήπως όλη αυτή η ιστορία ήταν μέσα στο μυαλό της και δεν ήταν τίποτα αληθινό...
Η ιστορία αυτή ήταν σαν μια "φιλία με δόσεις" αλλά υπάρχει τέτοια φιλία;
Η φιλία είναι από την αρχή μέχρι το τέλος και για πάντα όχι με δόσεις...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου