ποίημα στους φίλους

Δεν µπορώ να σου δώσω λύσεις,

για όλα τα προβλήµατα της ζωής,

ούτε έχω απαντήσεις

στις αµφιβολίες ή τους φόβους σου,

αλλά µπορώ να σε ακούσω

και να τα µοιραστώ µαζί σου.

Δεν µπορώ ν’ αλλάξω

το παρελθόν σου ούτε το µέλλον σου.

Αλλά όταν µε χρειάζεσαι

θα ‘µαι δίπλα σου.

Δεν µπορώ ν’ αποτρέψω

να µη σκοντάψεις.

Μόνο µπορώ να σου προσφέρω το χέρι µου,

για να κρατηθείς

και να µη πέσεις.

Οι χαρές σου.

Οι θρίαµβοι σου

κι οι επιτυχίες σου

δεν είναι δικά µου.

Αλλά χαίροµαι ειλικρινά

να σε βλέπω ευτυχισµένο.

Δεν κρίνω τις αποφάσεις

που παίρνεις στη ζωή.

Περιορίζοµαι στο να σε στηρίζω,

να σε παροτρύνω

και να σε βοηθώ όταν µου το ζητάς.

Δεν µπορώ να σου χαράζω όρια

που µέσα τους οφείλεις να κινείσαι,

αλλά σου προσφέρω αυτό το χώρο,

τον απαραίτητο για ν’ αναπτυχθείς.

Δεν µπορώ να αποτρέψω τον πόνο σου

όταν κάποια λύπη σου σχίζει την καρδιά,

αλλά µπορώ να κλάψω µαζί σου

και να µαζέψω τα κοµµάτια,

για να τη φτιάξω από την αρχή.

Δεν µπορώ να σου πω ποιος είσαι

ούτε ποιος θα όφειλες να είσαι.

Μονάχα µπορώ να σ’ αγαπώ όπως είσαι

και να ‘µαι φίλος σου.

Αυτές τις ηµέρες σκέφτηκα

τους φίλους και τις φίλες µου.

Δεν ήσουν ψηλά ούτε χαµηλά ούτε στη µέση.

Δεν ήσουν στην αρχή

ούτε στο τέλος της λίστας.

Δεν ήσουν το νούµερο ένα

ούτε το τελικό,

ούτε διεκδικώ να ‘µαι πρώτος,

δεύτερος ή ο τρίτος στη δική σου.

Φτάνει που µε θες για φίλο.

Ευχαριστώ που ‘µαι αυτό

Χόρχε Λουίς Μπόρχες