Το σημαντικό είναι να δέχεσαι τον άλλο όπως είναι και να μην θες ή προσπαθείς να τον αλλάξεις.
Όταν μάθεις να δέχεσαι ότι δεν έχεις πάντα δίκιο τότε έχεις κάνει ένα βήμα προς την γνώση του εαυτού σου και πολλά βήματα προς τους άλλους.
Το να είσαι αξιοπρεπής σημαίνει ότι αγαπάς τον εαυτό σου και αποφάσισες να τον βοηθήσεις να ξεφύγει από τον εγωισμό που κυρίως επικρατεί στις σχέσεις των ανθρώπων.
Ένας φίλος σου όταν είναι πραγματικός δεν θα σου πει ποτέ τι έχει κάνει για σένα και δεν θα σαι κοστολογήσει με το να μετρήσει ένα ένα αυτά που υποτίθεται έχει κάνει γιατί και μόνο που θα το σκεφτεί θα είναι μια σχέση με το κομμάτι δηλαδή όσα δίνεις τόσα να παίρνεις και τίποτα άλλο.
Όταν είναι φίλος κάποιος ξέρει να αγαπά και να πιστεύει στην φιλία έστω και αν έχει πληγωθεί από άλλα χέρια «φιλικά»…
Για να τα εφαρμόσει αυτά ο άνθρωπος, χρειάζεται πολλή δουλειά και πολλή άσκηση. Ο εγωισμός δεν τιθασεύεται εύκολα...
ΑπάντησηΔιαγραφήπόσο δίκιο έχεις και χαλάνε πολλά εξαιτίας του...
Διαγραφή"Το σημαντικό είναι να δέχεσαι τον άλλο όπως είναι και να μην θες ή προσπαθείς να τον αλλάξεις."
ΑπάντησηΔιαγραφήΜυστήριο κορίτσι καλημέρα. Η Αποδοχή είναι ζητούμενο σε όλες τις σχέσεις μας. Με τους γονείς, τους φίλους, τους αγαπημένους. Για να μας αποδεχτούν πραγματικά, κάνουμε τα μύρια όσα... Και προσπαθώντας και είμαστε αυτοί που θέλουν οι άλλοι, κουραζόμαστε και εγκαταλείπουμε κάποια στιγμή.
Αλλά πώς να αποδεχτείς τον μη τέλειο φίλο... Είναι μεγάλη συζήτηση, που προσωπικά με αφορά τόσο πολύ...
Ο εγωισμός όπως λέει ο Apokalipsis δεν τιθασεύεται εύκολα. Κι ας γνωρίζουμε ότι ατελείς είμαστε κι οι ίδιοι.
Νομίζω ότι η φιλία πρέπει να είναι Απόφαση. Δεν μπορεί να επιβιώσει διαφορετικά. Μια απόφαση που παίρνεται από κοινού, να αποδέχεται ένας τον άλλο, σαν σύνολο από καλές και κακές ποιότητες.
ναι προσπαθούμε να γίνουμε κάποιοι άλλοι για να μας αποδεχτούν όλοι γύρω μας...
Διαγραφήθα συμφωνήσω μαζί σου για τη φιλία ότι είναι απόφαση κοινής αποδοχής αφού κανείς δεν είναι τέλειος ούτε και εμείς φυσικά...
σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου συμπληρώνεις τις σκέψεις μου...
καλό μεσημέρι!