Μωβ

Μάγισσα το διάλεξε

ετούτο το μπουκάλι

φίλτρο για να φυλάξει

που απ' τα φίλτρα το πιο σπάνιο

κεριά όλα σε κύκλο

που για γητειές τ' ανάβουνε

στο κέντρο καζάνι χάλκινο

με βαριά κουτάλα ξύλινη

της σοφίας το ποτό ανακατεύει:

μια φλόγα κόκκινη και ιερή

ένα λουλούδι του λωτού

ένα έφηβο σύννεφο μωβ

την μωβ κορδέλα της Καστίλλης

το αίμα που έχει ξεραθεί

το γέλιο που γίνηκε στόμα ανοιχτό

ένα σταυρό μωβ στεφανωμένο

αιθέρα φωτιά και ξύλο

μιαν ευχή για να βγει αληθινή

επωδούς αριθμούς τύπους μαγικούς

τα Μυστήρια του Ρόδου

τον Σταυρό τον τρισμέγιστο

τον με μωβ στεφάνι στολισμένο

η μάγισσα το μπουκάλι ξεχνά ανοιχτό

έτσι των αδίκων άδικα

χάθηκε με μιας το πιο σπάνιο

του κόσμου τούτου φίλτρο

αυτά απ' τον θρύλο έμαθα

αυτά μπορώ να μαρτυρήσω

και αν τ' άκουσες και πίστεψες

και αν πίστεψες χωρίς να ερευνήσεις

τότε διαβάτη ευθύς διέδωσε

τον θρύλο της μάγισσας της άστοχης

που στης Σελήνης το Άρμεγμα

το μωβ μπουκάλι άφησε ανοικτό


(Το ποίημα είναι της Βίκυς Δερμάνη και το αναδημοσίευσα από το blog της Λύχνος Καιόμενος )