Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

Οι λέξεις πληγώνουν...

Οι λέξεις πονάνε και πληγώνουν πολύ. Δεν πληγώνονται μόνο τα παιδιά με τις λέξεις αλλά και οι ενήλικες όταν δεν είναι αναίσθητοι φυσικά ή δεν βρίσκουν τρόπο να το αντιμετωπίζουν αμέσως. Σίγουρα πολύ απο σας όταν σας έχουν μιλήσει άσχημα ή σας έχουν βρίσει κατάμουτρα θα μεταφέρετε μαζί σας τις λέξεις αυτές ή θα τις ακούτε στα αυτιά σας για αρκετό χρόνο μέχρι να ισορροπήσετε.
Μερικές φορές και στο χώρο των μπλογκ ορισμένοι ''άνθρωποι" επιτίθενται με βρισιές σε άλλους μέσα από τα σχόλια.
Η λεκτική βία πονάει πολύ δυστυχώς μικρούς και μεγάλους...



6 σχόλια:

  1. Δεν πονάνε οι λέξεις αλλά η διάθεση αυτού που τις ξεστομεί. Καμιά φορά, μπορεί να λέει αλήθεια, και να πονά η αλήθεια. Ή να λέει ψέμματα και να πονάνε τα ψέμματα. Αλλά η διάθεση μετράει πάνω απ' όλα!

    Και το αντίστροφο!!! Ο διπλωμάτης μπορεί με τις λέξεις να πονάει τον άλλο, αλλά παράλληλα να κρύβει από που αισθάνεται!

    Οι λέξεις είναι εργαλεία. Εναπόκειται στο χειριστή τους για το τι θα προκαλέσουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο οι λέξεις είναι εργαλεία και μετράει και η διάθεση αυτού που τις λεει.
      Σε ευχαριστώ πολύ για το αναλυτικό και εύστο χο σχόλιο σου!

      Διαγραφή
  2. η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η λεκτική βία όταν απευθύνεται σε παιδιά είναι έγκλημα. Στους ενήλικες έχει σαφέστατη διαφορά. Δεν αφήνω κανέναν να με προσδιορίσει. Αυτοπροσδιορίζομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα και η λεκτική βία είναι έγκλημα για την τρυφερή τους ψυχή.
      Καλά κάνεις και αυτοπροσδιορίζεσαι, σε χαίρομαι για αυτό.
      Δυστυχώς όμως δεν το κάνουν όλοι αυτό, δεν τα καταφέρνουν όλοι...

      Διαγραφή