Τελικά σκορπάω τον εαυτό μου σε πράγματα μικρά...

Μερικά συμπεράσματα από σκέψεις από το παρελθόν που βρήκα γραμμένες σε παλιό ημερολόγιο:

Είναι πιο εύκολο να κριτικάρεις παρά να κατανοείς …
Δυστυχώς όλοι διαλέγουμε τα εύκολα και με αυτά «ζούμε», λίγοι διαλέγουν τα επώδυνα και μέσα σε αυτά πορεύονται.
Για να κατανοήσεις πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου στη θέση του άλλου και να καταλάβεις ή να προσπαθήσεις τουλάχιστον να καταλάβεις πως νιώθει και πως βλέπει τον κόσμο με τα δικά του μάτια. Άρα η κατανόηση είναι ένα δείγμα αγάπης προς τον άλλον.

Άκουσα κάπου κάποιον να λέει «Όταν συζητάω με τον εαυτό μου έχω πάντα δίκιο»…
Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει αλήθεια αναρωτιέμαι…
Θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα τα καταφέρω και εγώ αλλά έχω πολύ δρόμο μπροστά μου. Ειδικά τους τελευταίους μήνες πάντα μαλώνω με τον εαυτό μου και ποτέ δεν συμφωνώ μαζί του.
Παλιότερα τα είχα καταφέρει και έκανα παρέα μαζί του και μάλιστα ήταν το καλύτερο φιλαράκι μου αλλά υπήρχαν διαφωνίες πάντα.

Ότι είναι καλό για μένα δεν είναι απαραίτητα καλό και για τους άλλους...

Με λίγα λόγια η ευτυχία μέσα από τα μάτια των άλλων, δεν είναι για μένα ευτυχία.
Ευτυχισμένος δεν είναι όποιος μοιάζει ευτυχισμένος στους άλλους, αλλά αυτός που θεωρεί τον εαυτό του ευτυχισμένο.