Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

απουσία


Κάθε μέρα την ίδια ώρα γυρίζει σπίτι. Κάνει ακριβώς τις ίδιες κινήσεις. Ανοίγει το παράθυρο περιμένει ότι θα την βρει εκεί περιμένει ότι θα έχει γυρίσει. Το ξέρω καλά νιώθει ότι έχει φύγει ταξίδι και θα γυρίσει αλλά μάταιο από εκεί που έχει πάει δεν γυρίζει κανείς. Το ίδιο ακριβώς ένιωθα και εγώ παλιότερα. Ακούγα τα βήματά του την ίδια ώρα που γύριζε από την δουλειά περνούσαν οι μέρες αλλά δεν γύρισε ποτέ... 

8 σχόλια:

  1. γύρισε Ντίνα μου. γύρισε και έμεινε μέσα σου για πάντα... παρ' όλα αυτά η φυσική απουσία πάντα πονάει....

    να υποθέσω πως σαν σήμερα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η φυσική απουσία πονάει πολύ και ποτέ δεν περνάει όσος χρόνος και ας περάσει...
      όχι...

      Διαγραφή
  2. Δυστυχώς, αυτό το συναίσθημα το γνωρίζω...
    Και εξακολουθεί να πονά...
    Σε φιλώ, κούκλα μου!
    Καλό μήνα εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και ποιος δεν το γνωρίζει...
      όσοι έχουν χάσει κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο σίγουρα ξέρουν...
      ναι δεν τελειώνει αυτός ο πόνος...
      φιλιά πολλά!
      επίσης καλό μήνα!

      Διαγραφή
  3. αχ, μονο αυτο μπορω να πω, αχ...

    καλο μηνα κι απο μενα φιλΗ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αυτο φοβαμαι μονο, τιποτε αλλο.. ολα τα αλλα αλλαζουν, φτιαχνουν..

    φιλια πολλα κ καλο μηνα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έχεις δίκιο όλα τα άλλα αλλάζουν, φτιάχνουν...
      φιλάκια πολλά!
      καλό μήνα Φανή!

      Διαγραφή